یار وفادارکجاست؟

داستان کوتاه

 

شبی زنی در فرودگاه در انتظار پرواز هواپیما بود . از فروشگاه فرودگاه ، یک کتاب به همراه یک بیسکویت خرید و جایی برای نشستن پیدا کرد .

مجذوب کتاب شده بود ، متوجه مردی شد که در کنارش می نشست...

مرد یکی دو بیسکوییت از بسته ای که آن وسط بود برداشت ،

زن سعی کرد از جسارت بزرگ او چشم پوشی کند و به خواندن کتاب ادامه داد...

مرد باز هم بیسکویت برداشت ! زن عصبانی تر شده بود ،کتاب می خواند ، گاهی بیسکویت می خورد ، گاهی هم به ساعتش نگاه می کرد... و با خودش می گفت : اگر من آدم خوبی نبودم حتما جواب این عمل زشتش را می دادم !

با هر بیسکویتی که زن برمی داشت مرد هم یکی بر می داشت تا اینکه به دانه آخر رسید ، مرد با لبخند خاصی آنرا برداشت و دو نیم کرد و نیمی را به زن داد و نیمی را خورد !

وقتی زمان پرواز شد زن به سرعت وسایلش را جمع کرد و بدون اینکه به آن دزد نمک نشناس نگاهی بکند به طرف درب خروجی رفت...

او دور می شد و با خودش گستاخی مرد را سرزنش می کرد ؛ در حالی که می توانست نگاه آن مرد را که رفتنش را با همان لبخند مسخره دنبال می کرد حس کند...

سوار هواپیما شد ، صندلی اش را پیدا کرد ، می خواست به کتاب خواندن ادامه دهد... کیفش را باز کرد... بسته ی بیسکویت داخل کیفش بود !

در یک لجظه تمام مدتی را که با آن مرد بود مرور کرد...یادش آمد خودش ، اصلا بسته ی بیسکویتش را بیرون نیاورده است...

و فهمید:...

آن بسته ی بیسکویت که تمام آن مدت ، وسط بود... متعلق به مرد بود !

 

+ رامین ; ٢:۳۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/۱٥
comment نظرات ()

تنهایی

دیگر نه نوازشی از دست های تو بر می آید ،نه کاری از این دل ِ در به در ِ گیج و خسته ام .
پاییز به پاییز رسید و تو اما نیامدی ...

به پابوس قدم های نیامده ات ،
چند پاییز را سجده کنم تا تو برگردی ؟؟؟!!!


دیگر نه از بهار و گره های سبزه ی سیزده به درش کاری بر می آید ،
نه از تابستان و مرداد عاشق شدنم .
پاییز دست گذاشته روی چشم های دلم و
نیامدنت را خنده می کند ...
من ،
سر گذاشته ام روی زمین و

آب می شوم ...

 

رنگ سال گذشته را دارد همه ی لحظه های امسالم ، 365 حسرت را همچنان می کشم به دنبالم ...
حالا باورم شده است که :

" ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند " ، تا بخندند به حال من و تنهایی من ...

+ رامین ; ٢:٥٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/۱٤
comment نظرات ()

دوباره...

دوباره پر زدنت را نگاه خواهم کرد
دوباره درد دلم رابه چاه خواهم کرد

دوباره پنجره هاباز می شوندآنگاه
غروب سرخ دلم راسیاه خواهم کرد

دوباره لحظه ی زیبای باتوبودن را
فدای کهنه ترین اشتباه خواهم کرد

دوباره شعرترین شعردفترخودرا
نثاردخترکی بی پناه خواهم کرد

میان ماندن ورفتن سکوت می کنم
تمام هستی خود راتباه خواهم کرد

اگر چه باختم همیشه وهمه جا
به یاد چشمانت گناه خواهم کرد

عاشقی چون سحر عطر گل سرخ
+ رامین ; ٢:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/٢٥
comment نظرات ()

برگشتم ...

 

سلام دوستان .

من دوباره میخوام اینجارو یه رونقی بدم .

دلم واستون خیلی تنگیده .

 

+ رامین ; ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/٩/٢
comment نظرات ()

گلایه .

این عکسو هویجوری گذاشتم .

آخه آستینت کجابود که میخوای بکشیش پایین قهقهه 

***********

گله میکرد ز مجنون لیلی  

که شده رابطه مان ایمیلی 

 حیف از آن رابطه ی انسانی 

که چنین شد که خودت میدانی  

عشق وقتی بشود دات کامی  

حاصلش نیست به جز ناکامی  

نازنین خورده مگر گرگ تو را ؟  

برده به دات کام و دات ارگ تو را؟

بهرت ایمیل زدم بیشترک  

جای سابجکت نوشتم به درک  

به درک گر دل من غمگین است  

به درک گر غم من سنگین است  

به درک رابطه گر خورده ترک  

قطع آن هم به جهنم به درک  

آنقدر دلخور از این ایمیلم  

که به این رابطه هم بی میلم  

مرگ لیلی نت و مت را ول کن  

همه را جای OK کنسل کن  

OFF کن کامپیوتر را جانم  

یار من باش و ببین من ON ام  

اگرت حرفی و پیغامی هست  

روی کاغذ بنویس با دست  

نامه یک حالت دیگر دارد  

خط تو لطف مکرر دارد  

خسته از Font و ز Format شده ام  

دلخور از گردلی @ ( ات ) شده ام  

کرد رپلای به لیلی مجنون  

که دلم هست از این سابجکت خون  

باشه فردا تلفن خواهم کرد  

هر چه گفتی که بکن خواهم کرد  

زودتر پیش تو خواهم آمد  

هی مرتب به تو سر خواهم زد  

راست گفتی تو عزیزم لیلی  

دیگر از من نرسد ایمیلی  

نامه ای پست نمودم بهرت  

به امیدی که سر آید قهرت...

+ رامین ; ۱:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٤/٢۸
comment نظرات ()

بخاطر تو

 

بهخاطر تو که خودت میدونی .............

 

*******

 

کاش قلبم درد پنهانی نداشت

 

چهره ام رنگ پریشانی نداشت

 

برگهای آخرتقویم عشق

 

حرفی ازیک روزبارانمی نداشت

 

کاش میشد راه سخت عشق را

 

بی خطرپیمودوقربانی نداشت

 

 

 

+ رامین ; ٤:٢٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٤/۸
comment نظرات ()

ما ملت شریفی هستیم .

 

ما ملت شریفی هستیم وقتی پای صندوق های رای می رویم. 

اراذل و اوباشیم وقتی می خواهیم از رای هایمان محافظت کنیم.

ما ملت همیشه در صحنه و پشتوانۀ انقلابیم وقتی رای می دهیم .

آلت دست بیگانگانیم وقتی روی پشت بام ها "الله اکبر" فریاد می زنیم و

جوابمان تیر هوایی است.

ما ملت هوشیار و برنده اصلی انتخاباتیم وقتی پرچم سه رنگ را با نیرنگ و

تذویر تکان می دهیم .

ما خس و خاشاکیم وقتی توی خیابان مچ بند سبز به دست داریم .

 سزای ما لگد و باتوم برقی و بازداشت است چون ما ملت شریفی هستیم .

 

+ رامین ; ٧:٥٧ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/۳/٢٦
comment نظرات ()

خداوندا

خدایا کفر نمی‌گویم،
پریشانم،

 چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!
مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.

 

خداوندا!
اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی
غرورت را برای ‌تکه نانی

‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌
و شب آهسته و خسته
تهی‌ دست و زبان بسته
به سوی ‌خانه باز آیی
زمین و آسمان را کفر می‌گویی
نمی‌گویی؟!

 

خداوندا!
اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی
لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری
و قدری آن طرف‌تر

عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌
و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد
زمین و آسمان را کفر می‌گویی
نمی‌گویی؟!

 

خداوندا!
اگر روزی‌ بشر گردی‌

ز حال بندگانت با خبر گردی‌
پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.

خداوندا تو مسئولی.

 

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است،
چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است…

 

+ رامین ; ٧:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۳/٢٠
comment نظرات ()

← صفحه بعد